Door Voetbal4All Redactie · 7 juni 2026 · Jeugdvoetbal
Belgische U17 verliest Europese titel na zenuwslopende strafschoppen tegen Italië
De Belgische U17 verloor de EK-finale van Italië na een spannend strafschoppengevecht, ondanks een late voorsprong door Noa Ojea.
Belgische U17 grijpt net naast Europese titel na strafschoppendrama tegen Italië
De Belgische U17 heeft naast een historische Europese titel gegrepen. In de finale van het EK U17 tegen Italië leek de ploeg van Sven Vermant heel dicht bij de hoofdprijs te komen, maar na een zenuwslopend slot en een strafschoppenreeks ging de titel uiteindelijk naar Italië. Na 90 minuten stond het 1-1. In de penaltyreeks verloor België met 3-4.
Het werd een finale waarin België lang mocht geloven. De jonge Duivels hadden de grootste kansen in de eerste helft, hielden defensief sterk stand en kwamen in de slotfase zelfs op voorsprong via Noa Ojea. Toch sloeg Italië nog terug vanaf de stip. Daarna beslisten strafschoppen over een finale die voor België even historisch leek te worden, maar uiteindelijk in diepe ontgoocheling eindigde.
België begon voorzichtig, Italië eiste de bal op
De finale begon met Italiaanse controle. Italië nam in de openingsfase het meeste balbezit voor zijn rekening en probeerde België terug te duwen. De jonge Duivels plooiden wat terug, maar bleven goed georganiseerd. Doelman Seghers moest vroeg alert zijn op een voorzet en later op een botsende bal van Dattilo, maar echt zwaar werk kreeg hij niet meteen.
België kwam na een tiental minuten beter in de wedstrijd. Vooral via snelheid op de flanken probeerden de jonge Duivels ruimte te vinden. Onia Seke liet meteen zien dat hij met zijn versnelling voor gevaar kon zorgen. Hij werd vroeg stevig afgestopt door Varali, die goed wegkwam zonder gele kaart.
De Belgen groeiden in de wedstrijd en kregen na achttien minuten de eerste grote kans. Onia Seke dribbelde zich vrij en trapte op doelman Lupo. De rebound viel voor Benktib, maar die leek verrast en tikte de bal naast. Het was een eerste duidelijk signaal dat België niet alleen kwam verdedigen.
Grote Belgische kansen voor de rust
Na die eerste kans bleef België gevaarlijk. Italië had fases waarin het hoger druk zette, maar de Belgische defensie bleef overeind. Mbavu en Blondeel grepen enkele keren goed in en ook Seghers bleef rustig wanneer Italië in de buurt van de zestien kwam.
Aan de overkant had België de betere mogelijkheden. Na een vlotte aanval via Nga Kana en El Morabet kwam er een hoekschop. Daaruit dook Dierckx helemaal vrij op voor doel, maar hij trapte de bal net over. Het was een enorme kans in een finale waarin details het verschil zouden maken.
Ook Benktib kreeg nog een goede mogelijkheid na een knappe aanval. Driessen bracht de bal tot bij Nga Kana, die zich knap voorbij zijn tegenstander wurmde en de bal voor doel bracht. De bal kwam net achter Benktib terecht, waardoor hij niet goed kon afwerken en naast besloot.
Net voor de rust bleef de Belgische linkerkant gevaarlijk. Nga Kana en El Morabet vonden elkaar geregeld, maar de laatste actie was niet scherp genoeg. Nga Kana kreeg nog een moment om te trappen, maar koos voor een extra tik en werd geblokt. Kort daarna probeerde hij de bal naar de verste hoek te krullen, maar zijn poging ging hoog over.
Bij de rust stond het 0-0, maar België mocht vooral balen dat het de kansen niet had benut.
Tweede helft: België blijft zoeken, Italië wordt steviger
Na de pauze ging België opnieuw op zoek naar openingen. Driessen kreeg al snel ruimte rond de zestien, maar trapte hoog over. Even later ging Biondini te fel door op Van Gelder en kreeg hij de eerste gele kaart van de wedstrijd.
Italië probeerde daarna iets meer grip te krijgen. Seghers werd getest met een bal richting de hoek, maar het Belgische sluitstuk had weinig moeite met die poging. Aan de overkant bleef België dreigen, vooral wanneer Onia Seke ruimte kreeg. Zijn schot werd afgeblokt, en ook een omhaal van Mbavu na een kort genomen hoekschop ging over.
De Italiaanse bondscoach greep in met een dubbele wissel. Casagrande kwam als nieuwe spits tussen de lijnen en Ballarin moest voor extra energie op het middenveld zorgen. Die laatste liet zich meteen opmerken met een stevige fout op Van Gelder en kreeg geel.
België bleef intussen zoeken naar het juiste moment. Een veelbelovende aanval via Moorthamer en Benktib had meer kunnen opleveren, maar de controle van Benktib was niet goed genoeg. Even later kreeg Dierckx twee kansen na een hoekschop. Eerst kon hij vanuit een scherpe hoek Lupo niet kloppen, daarna krulde hij met links over doel.
Ojea brengt België dicht bij de droom
Met nog iets meer dan tien minuten te spelen bracht Sven Vermant Noa Ojea in de ploeg. Die wissel bleek bijna goud waard.
In de 82e minuut kreeg Ojea de bal op rechts. Hij sneed naar binnen, zette zijn actie door en werkte beheerst af met links, onder doelman Lupo door. België stond 1-0 voor in de finale. De ontlading was enorm. De jonge Duivels waren plots nog enkele minuten verwijderd van een historische Europese titel.
Italië moest komen en begon meer druk te zetten. De Belgische defensie bleef aanvankelijk goed standhouden. Dierckx blokte een schot van Casagrande, Van Gelder hield stand in duels en Seghers bleef alert. Toch bleef het spannend, omdat Italië meer risico nam en België steeds dieper werd gedwongen.
Late penalty breekt Belgische droom
In de slotfase ging het alsnog mis. Na een fase in de Belgische zestien kopte Dierckx de bal tegen zijn arm. De scheidsrechter twijfelde, maar wees uiteindelijk naar de stip. Er was geen VAR om de beslissing te herbekijken.
Voor België was het een zware klap. Seghers koos de goede hoek, maar kon net niet bij de strafschop. Italië kwam op 1-1.
Plots moest België opnieuw schakelen. De ploeg had de titel bijna vast, maar zag Italië vlak voor het einde langszij komen. In de resterende minuten probeerden de jonge Duivels nog iets te forceren. Ojea zorgde op rechts opnieuw voor dreiging en België kreeg nog een vrije trap en een hoekschop, maar een tweede doelpunt viel niet meer.
Na 90 minuten stond het 1-1. Strafschoppen moesten beslissen over de Europese titel.
Penaltyreeks: België begint sterk, maar Italië houdt stand
België begon goed aan de strafschoppenreeks. Dierckx nam als eerste zijn verantwoordelijkheid en trapte binnen: 1-0. Italië antwoordde via Fugazzola, die de bal onhoudbaar voorbij Seghers schoot: 1-1.
Daarna zette Blondeel België opnieuw op voorsprong: 2-1. Casagrande bracht Italië terug langszij met een harde penalty, ondanks dat Seghers in de goede hoek zat: 2-2.
Ook Verstrepen faalde niet. De Italiaanse doelman zat er nog bij, maar de bal ging binnen: 3-2. Vervolgens maakte Gianluca Okon gelijk: 3-3.
Daarna keerde de spanning volledig. Ojea, de Belgische doelpuntenmaker in de reguliere speeltijd, miste zijn penalty. Italië kreeg de kans om te profiteren, maar Rocca trapte naast. Het bleef 3-3 en België kreeg opnieuw hoop.
Die hoop kreeg echter opnieuw een zware tik toen Moorthamer zijn strafschop tegen de lat trapte. Daardoor kreeg Italië opnieuw een matchbal. Die kans werd benut, waardoor België de strafschoppenreeks met 3-4 verloor.
Collectief sterk, maar net niet beloond
De ontgoocheling bij België was groot, maar de jonge Duivels mogen met opgeheven hoofd terugkijken op hun finale. De ploeg speelde volwassen, gaf weinig weg en had in de eerste helft de beste kansen. Ook na rust bleef België gevaarlijk en werd de moed beloond met de treffer van Ojea.
De sterkte van deze Belgische generatie zit duidelijk in het collectief. De defensieve organisatie stond opnieuw stevig, de flanken brachten gevaar en de invallers hadden impact. Dat Ojea de 1-0 maakte na zijn invalbeurt, zegt veel over de breedte en het vertrouwen binnen de groep.
Tegelijk zal deze finale pijn doen. België had de kansen om vroeger afstand te nemen. Dierckx, Benktib en Nga Kana kwamen dicht bij een doelpunt, maar de bal wilde niet binnen. In finales worden zulke momenten beslissend.
Italië toont mentale weerbaarheid
Italië had het moeilijk met de Belgische organisatie, maar bleef in de wedstrijd. De ploeg begon sterk aan de bal, kende een mindere periode voor rust, maar bleef na de Belgische voorsprong druk zetten. De late penalty bracht Italië terug in de finale.
In de strafschoppenreeks toonde Italië uiteindelijk de meeste koelbloedigheid. Dat verschil was klein, maar beslissend. Waar België na de missers van Ojea en Moorthamer bleef hopen, hield Italië net genoeg controle om de titel binnen te halen.
Een nederlaag die toch perspectief biedt
Voor België overheerst de teleurstelling, en terecht. Een EK-finale verliezen na strafschoppen is hard. Zeker wanneer je zo dicht bij de titel was en vlak voor tijd nog op voorsprong stond.
Toch is dit toernooi een sterk signaal voor de toekomst van het Belgische jeugdvoetbal. Deze U17-generatie heeft getoond dat ze kan concurreren met toplanden. Defensief stond België sterk, aanvallend waren er voldoende ideeën en mentaal bleef de ploeg overeind tot de laatste trap.
De Europese titel glipte door de vingers, maar de prestatie van deze groep verdient respect.
Conclusie
België U17 heeft de EK-finale tegen Italië verloren na strafschoppen. Na een sterke wedstrijd kwamen de jonge Duivels via Noa Ojea op voorsprong, maar een late Italiaanse penalty bracht de stand op 1-1. In de strafschoppenreeks begon België goed, maar missers van Ojea en Moorthamer werden uiteindelijk fataal. Italië won de reeks met 3-4.
Het is een harde nederlaag, maar geen afgang. België speelde een sterke finale, had kansen om te winnen en kwam heel dicht bij geschiedenis. Voor deze generatie jonge Duivels overheerst nu de pijn, maar op langere termijn blijft vooral één conclusie hangen: België heeft opnieuw jeugd opgestaan die op internationaal niveau mee kan met de besten.