Als de nacht zijn sterren kiest: Mbappé, Haaland en Messi openen het WK met vuur

Frankrijk vindt zichzelf na de rust Frankrijk won met 3-1 van Senegal, maar wie alleen naar de uitslag kijkt, mist het verhaal van de wedstrijd. De eerste helft was geen Franse parade, maar een zoektocht. Senegal speelde met lef, discipline en fysieke intensiteit. De Afrikaanse ploeg vond ruimtes, dwong Frankrijk achteruit en had voor rust momenten waarop het meer rook dan hoop alleen. Les Bleus oogden in die openingsfase soms alsof de muziek er wel was, maar de muzikanten nog niet hetzelfde ritme voelden. Kylian Mbappé, Ousmane Dembélé en Michael Olise zochten elkaar, maar de automatismen kraakten. Senegal speelde niet als figurant in het Franse verhaal, maar als ploeg met eigen overtuiging. Na de rust kantelde de avond. Frankrijk vond meer richting, meer tempo en vooral meer scherpte in de laatste zone. Mbappé brak de wedstrijd open, Bradley Barcola gaf Frankrijk lucht met de 2-0, en nadat Senegal via Ibrahim Mbaye nog terugkwam tot 2-1, sloot Mbappé het duel af met een tweede treffer. Daarmee werd het 3-1 en begon Frankrijk zijn WK met drie punten. Mbappé kwam met zijn twee goals op 58 interlanddoelpunten en werd daarmee alleen recordhouder bij Frankrijk. Zijn WK-totaal steeg naar 14 goals. Het mooiste aan Frankrijk was niet dat het won. Het belangrijkste was dat het na een moeilijke helft kon schakelen. Grote ploegen worden op een WK niet alleen gemeten aan hun glans, maar ook aan hun vermogen om zich onderweg te herstellen. Frankrijk deed precies dat. Senegal verliest, maar verdwijnt niet Voor Senegal was dit geen nederlaag zonder inhoud. De ploeg verloor, ja, maar ze werd niet weggespeeld. In de eerste helft bracht Senegal Frankrijk geregeld in verlegenheid. Sadio Mané bleef een dreiging, Nicolas Jackson zorgde voor diepte en de ploeg durfde in balbezit meer dan veel tegenstanders tegen Frankrijk zouden durven. De pijn zit vooral in de efficiëntie. Op dit niveau krijg je geen eindeloze voorraad kansen. Senegal kreeg momenten, maar Frankrijk had Mbappé. En soms is dat het verschil tussen een goed verhaal en een gewonnen wedstrijd. Toch blijft Senegal in deze groep gevaarlijk. Wie Frankrijk zo lang uit zijn comfortzone kan halen, heeft wapens genoeg om tegen andere tegenstanders wél beloond te worden. Haaland kondigt zich aan op het wereldtoneel Daarna was het de beurt aan Noorwegen, dat met 4-1 won van Irak. Ook hier vertelt de uitslag niet alles. Irak, terug op het WK na een lange afwezigheid, speelde met moed en karakter. De ploeg maakte het Noorwegen lastig, kwam via Aymen Hussein terug tot 1-1 en liet vooral rond het einde van de eerste helft zien dat dit geen figurantenploeg is.

Marokko en Noorwegen spelen laatste oefenduel voor WK gelijk, Kroatië wint

Maar Noorwegen heeft Erling Haaland. En Haaland op een WK voelt bijna als een natuurkracht die eindelijk zijn landschap heeft gevonden. Hij scoorde twee keer bij zijn WK-debuut en gaf Noorwegen precies wat het nodig had: macht, richting en zekerheid voor doel. Leo Østigård maakte later ook nog een doelpunt, waarna Noorwegen in de slotfase verder uitliep naar 4-1. Noorwegen keerde terug op het WK na 28 jaar afwezigheid, terwijl Irak voor het eerst sinds 1986 opnieuw op het wereldpodium stond. Dat gaf de wedstrijd een bijzondere onderlaag: twee landen die niet alleen speelden voor punten, maar ook voor jaren van wachten. Voor Noorwegen is dit een droomstart. Toch zal de bondscoach ook gezien hebben dat de ploeg defensief kwetsbaar kan worden wanneer ze onder druk komt. Tegen Frankrijk en Senegal zullen zulke momenten zwaarder wegen. Messi maakt van Kansas City een herinnering En dan kwam Argentinië. De wereldkampioen begon met een 3-0 overwinning tegen Algerije, gedragen door Lionel Messi, die opnieuw deed alsof tijd alleen voor anderen bestaat. Messi maakte een hattrick. Zijn eerste goal kwam vroeg, met een krachtige uithaal van afstand. Daarna volgden nog twee treffers, waaronder een vintage Messi-moment waarin versnelling, balans en precisie weer samenvielen alsof de jaren nooit waren gepasseerd. Met deze drie goals kwam hij op 16 WK-doelpunten, evenveel als Miroslav Klose, en speelde hij bovendien zijn 200e interland voor Argentinië. Algerije had momenten van balbezit en dacht vroeg even aan een opening, maar Argentinië bleef collectief rustig. De ploeg van Lionel Scaloni speelde niet alleen rond Messi, maar mét hem. Er was organisatie achter de bal, controle op het middenveld en genoeg beweging voorin om Algerije uit elkaar te trekken.

Lionel Messi naar zijn zesde WK met Argentinië, Marcos Senesi (ex-Feyenoord) niet opgeroepen

Het bijzondere aan Messi is niet meer alleen dat hij scoort. Het is dat hij nog altijd een stadion kan doen veranderen van geluid. Bij elke aanname gaat er iets door de tribunes. Verwachting. Herkenning. Een halve seconde stilte vóór de storm. Argentinië won ruim, maar de avond voelde vooral als een herinnering die meteen geschiedenis werd. De dag van de grote namen Deze WK-dag had drie gezichten. Mbappé gaf Frankrijk richting toen het moeilijk liep. Haaland gaf Noorwegen een start met gewicht. Messi gaf Argentinië opnieuw iets dat groter voelde dan een gewone groepswedstrijd. Dat is de romantiek van een WK. Niet dat alles mooi is. Niet dat elke wedstrijd perfect loopt. Maar dat op één dag drie verschillende generaties, drie verschillende landen en drie verschillende verhalen elkaar kruisen onder dezelfde wereldbeker. Frankrijk begon aarzelend, maar eindigde sterk. Noorwegen won groot, maar weet dat er nog werk ligt. Argentinië begon als kampioen en speelde ook zo. En ergens, tussen het late licht van New York, de Noorse vreugde in Boston en het Argentijnse gezang in Kansas City, kreeg dit WK er zijn eerste echte sterrennacht bij.